Jan, leuke profielfoto, nóg leukere tekst!
Deze man heeft humor!
Humor getuigt van intelligentie.
Klopt ! Deze Jan was zeer intelligent.
Voor de eerste date ben ik naar zijn huis getogen. Coronatijd en jaargetijde belette ons om buitenshuis af te spreken. Via de locatie-tracer op mijn telefoon konden mijn kinderen zien waar ik verbleef. “Niet teveel drinken he mam, je moet nog rijden”. Moet je 60 voor worden, de rollen waren omgedraaid.
Jan had me voorbereid op de inrichting van zijn huis, ‘een beetje een man-cave’ waren zijn woorden. De definitie van ‘man cave’ volgens Wikipedia “een plek waar mannen hun hobby of favoriete bezigheden kunnen beoefenen. Vaak is het een zolderkamer of garage, die naar hun smaak is ingericht”.
Nu valt over smaak niet te twisten, míjn smaak was het in ieder geval niet. Ouwe zooi was het. Maar hé, ík hoefde er niet te wonen en als hij zich daar senang voelde, prima. We hebben onder het genot van een glaasje wijn zitten praten. Het was gezellig.
Het klikte, wat resulteerde in regelmatig contact via telefoon en berichtjes. Jan wilde wel eens bij mij op bezoek komen en een tijdstip daarvoor was gauw gevonden. Ik had wat kaarsjes aangestoken en een muziekje opgezet. Jan kwam binnen en keek goedkeurend rond, knikte en zei: ‘laat mij je huis zien en ik vertel wie je bent’. “En? , wat zegt mijn huis over mij?” vroeg ik meteen. “Warm en gezellig” was zijn antwoord.
De avond verliep prima en we zijn uiteindelijk samen in bed beland. Dát was weer even wennen, de hele nacht een man naast je. Ik heb amper geslapen. Ik hoefde geen ontbijt te maken. Gelukkig, want ik ben sowieso niet van de ontbijtjes en zeker niet in het geval dat een man de nacht blijft, met je ochtendhoofd zonder gespreksstof samen een versgeperste jus d’orange met een croissantje nuttigen. Jan kan een kopje koffie krijgen en dan moet ie wieberen. Wat hij ook deed want hij moest werken. De klik was er, geen vlinders, maar dat zou nog kunnen komen. Mijn koffie was kennelijk lekker want Jan wilde maandag een bakkie komen doen en vrijdag wilde hij wel na zijn werk gezellig bij me langskomen. Zaterdagochtend vroeg weer weg, want werk.. De week erop nog maar eens kopje koffie en een keer samen eten bij mij. Omdat ik vond dat zijn appartement ook wel eens gebruikt mocht worden spraken we af dat ik vrijdag naar hem zou gaan, ik kon blijven slapen. Ik voelde een béétje tegenzin om te gaan, maar zette me eroverheen en toog naar zijn cave.
De volgende morgen viel alles op zijn plaats, ik lag in zijn bed en nam zijn kamer eens goed in me op…. De kamer bestond uit een bed met aan weerszijden een nachtkastje en ergens tegenover het voeteneind stond een mand of poef, waar ik mijn tas en kleding op had gelegd. Het met een ondefinieerbaar kleurtje verf geschilderde behang liet los in alle hoeken, van de lamellen die voor het raam hingen ontbraken er een aantal en toen ik in de badkamer mijn tanden ging poetsen schrok ik me een ongeluk. Een ware bouwval!! Ik kwam terug en Jan was wakker, ik zei dat het handig was dat tijdens het tandenpoetsen je voeten meteen gewassen werden. “O ja”, zei hij, “dat is ook zo…. Ik poets mijn tanden altijd onder de douche dus vergeet ik dat de afvoer onder de wastafel kapot is.” Ik had me aangekleed en Jan maakte koffie voor me… Ik liep rond in zijn cave en inderdaad, hij had niet gelogen. De dingen die mij opvielen bespaar ik je….. We zaten voordat ik naar huis zou gaan nog even op de bank en praatten wat…..de zon scheen (door de zeer aan een zeembeurt toe zijnde ramen) op zijn gezicht en ik zag zijn tanden, Jan was consequent wat betreft onderhoud aan de inrichting van zijn huis en de inrichting van zijn mond. Ik wilde naar huis!!!!!!
Ik had even tijd nodig om het allemaal te verwerken… Ik wist dat Jan mij erg leuk vond, dat had hij regelmatig ge-appt en gezegd. Ik retourneerde de complimentjes nooit, reageerde steeds met een ‘dank je’ of een blozende smiley.
De dag erop vroeg Jan of ik dinsdags wat te doen had… Ik haalde diep adem en zei dat ik niet wist of ik er zin in had… ‘Vandaar de stilte. Waarom?” was zijn reactie. Ik wilde eerlijk zijn en niet kwetsen, dus antwoordde ik dat onze leefstijlen teveel verschilden. Toen hij vroeg: ‘Hoezo?’ heb ik zijn opmerking “laat mij je huis zien en ik vertel wie je bent” naar hem herhaald.
Ik heb Jan telefonisch de uitgang gewezen…….
