Wij hebben een leuke tuin bestaande uit 4 niveaus. Er is ook nog een vijfde niveau, helemaal onderaan dat ik ontdekte toen ik een keer rustig de tuin liep te bekijken. In dat vijfde stukje tuin zag ik iets wat eens een moestuin was, nu helemaal overwoekerd met gras. Er staan pomodori cilieghi ( kerstomaatjes) melanzane (aubergine), zucchine (courgettes) en basilicum. Hartstikke leuk, als ik tijd heb, ga ik dat moestuintje weer in originele staat brengen. Vanaf niveau 2 wordt onze tuin door bos omzoomd. Hoge eiken, struikgewas etc. enfin, heel groen dus.
Onze 4 katten hebben we 5 weken binnengehouden om aan het huis te wennen. De eerste dag dat ze naar buiten mochten, kwamen ze, als ik ze riep, netjes aangelopen. Dus konden de volgende dag alle deuren naar tuin en terras lekker open zonder dat ik elke keer moest controleren waar de katten zich bevonden.
Ik zit nét achter de computer een e-mail te schrijven en ik zie uit mijn ooghoek Topo, de witte kat, achter mij langslopen met iets in zijn bek, ik kijk even en denk:” ach wat leuk, hij heeft een kattenbandje gevonden en komt het mij als kadootje aanbieden”. Als katten een prooi hebben gevangen, leggen ze dit vol trots voor de baas zijn voeten wachtend op een uitgebreid dankjewel van mijn kant. Topo legt zijn prooi drie meter van me af…… ik kijk nog eens goed en de schrik slaat mij om het hart, het is geen bandje….. het is een SLANG!!!!!! Luca, die zijn broertje heeft horen grommen (wat betekent dat je uit de buurt moet blijven als kat zijnde) komt nieuwsgierig aanlopen. En Sarah, ook nieuwsgierig geworden, voegt zich bij het gezelschap. Daar sta ik dan in de keuken, met twee katten en een hond en een zich dood houdende slang! Mijn eerste reactie is, de katten en de hond uit de ruimte verwijderen, wat beslist geen makkelijke taak is, omdat Topo zijn prooi niet zomaar laat gaan, en Luca zijn kans schoon ziet en erop af duikt zodra Topo een meter van de slang verwijderd is. Ook Sarah wil de slang wel even besnuffelen. Ik sta omzichtig de dieren van HET BEEST weg te houden en uiteindelijk lukt het me om ze alledrie buiten de deur te zetten. Mijn gedachten razen door mijn hoofd en met eenzelfde snelheid raast de adrenaline door mijn lijf. Verdorie….ik ben alleen thuis…..wat moet ik?? Ik haal uit de garage een hark en een schep. En gewapend met deze ‘kill-tools’……….. haal ik mijn buurvrouw. (stel je voor dat de slang weer bij zijn positieven komt en besluit zijn woede op mij te botvieren……)
Ze bevestigt mijn vermoeden dat het een Vipera (adder) is, waarop ik de adder met de hark ophengel om me ervan te vergewissen dat hij nog niet dood is, wat hij meteen bewijst door zijn tong even naar me uit te steken……. Ik leg ‘em op het terras en even kijken Héléne en ik elkaar aan. “Che schifo”, (wat walgelijk) zegt ze. Na snel overleg pakt ze de schep uit mijn hand en hakt het beest doormidden. Er komt bloed uit het beest en we buigen ons over het slachtoffer om er zeker van te zijn dat ie dood is. De begrafenisceremonie is heel kort geweest. Twee plastic zakken met flinke knopen was zijn doodskist en zijn graf….. de vuilverbranding ergens hier in Rome.
Ik laat dat moestuintje maar voor wat het is.
